Een vriend van me heeft sinds november een dwarslaesie en ligt sinds december 2006 in een revalidatiecentrum. En na een paar maanden zat hij in een revalidatiecentr.
Nu wordt hij daar in een oude rolstoel gezet van 32 kg waar ie geen kant mee uit kan. Zelf wil hij dus via WVG of een 2e hands rolstoel kopen, liefst sportstoel. Maar de therapeut zegt dat hij daar niet in mee kan gaan daar hij eerst wil zien of hij hierin niet nog eens decubitus ofwel een plekje krijgt, en dan pas, na een paar maanden een andere rolstoel kan aanvragen.
Is dit iemand knechten? Is dit iemand, die het toch al niet makkelijk heeft, het leven nog zuurder maken dan het al is?
Volgens mij heeft de rolstoel niets of weinig te maken met decubitus, maar wel het kussen waar je op zit. Ik denk ook, hoe meer energie je in die oude rolstoel moet gooien, des te meer kans heb je om decubitus op te lopen.
Hij werd nu in juni ontslagen uit het centr. s’middags zou hij ergens anders heen gaan. Komt die therapeut s’morgens naar hem toe en zegt, we nemen je kussen in, je krijgt toch vanmiddag je nieuwe. Nou daar zit je dan beteuterd te kijken, want je kunt gelijk nergens heen zonder kussen, je moet op je bed blijven. Leuk he die mensen in de gezondheidszorg tegenwoordig.
Of zou het alleen daar zo gaan?
Vraagt een dwarslaesie aan z’n therapeut of hij na z’n revalidatie in aanmerking kan komen voor PGB. Zegt de therapeut, hierna heb je dat helemaal niet nodig, je kunt dan voor jezelf zorgen. Nouja. Terwijl dat nou juist de dingen zijn waardoor je je zelfstandigheid kunt vergroten.
Je krijgt een dwarslaesie, vervolgens ga je in revalidatie voor ongeveer € 200.000,- en als je dan ontslag krijgt krijg je niet eens een gebruiksaanwijzing mee, erger je kunt niet eens autorijden, in veel gevallen leren ze je dat niet eens.
Auto rijden
Waarom krijg je helemaal geen onderricht in het autorijden, of transfers maken in een auto? Je zou zeggen dat is mobiliteit, dat heb je eigenlijk het eerste nodig.
En dan wondbehandeling,
Meestal als je in het revalidatiecentr. een plekje of een wondje op je stuit of billen krijgt word je gelijk op je bed gekluisterd. Dit is een soort middel uit de middeleeuwen volgens mij. Je wordt zo immobiel als maar kan, krijgt overal last van o.a. ligplekken, maar ook spierweefsel wat verkleefd. Je zou zeggen, je moet dan juist de bloedsomloop op gang brengen door bewegen, of zuurstof toebrengen e.d. Maar nee, niets. En dan lig je daar, soms maanden!
Wat denk je van zoiets.? Zo iemand moet toch eerst zelf een laesie krijgen zou je zeggen. Graag je antwoord naar jan@dwarsleet.nl
